Dette er ingen rorbuvits, for den som vil humre vitlaust, åt det han inst inne kjenner, men likevel fryktar.
På ny og på ny: å ikkje skjøne.
Nei, dette er ein råtadag der eg velter meg på senga, millom tacorestar og bornegulp, åpnar hjertedøra og let tåreflommen vaske, eller kanskje katalysere tilstand av likevekt.
Men det finst inga likevekt.Eg har lukta alderdom, fordervelse og snarleg daude i dag.
Kjempa mot låtten av den senile si blanke løgn, beundra krulleparykkar og laustenner.

'vææh!', skreik Poppe.
Det same skrik eg.

Vil ikkje, vil ikkje..
Ikkje nett no.

Og dråpen:


I krokar og åpne rom blir det klaga høglytt.
Ikkje td. om den blysvarte sorgen frå i sumar;
som senka uskuldsglorien over steinrøysa i bakken, den grønnmalte benken i hagen og og skumsprøyten bak snekken som ut over fjorden gled.
Neida, ikkje slikt.
Friskt i minnet har eg og låttmilde fjes og dommedagsprofetiar som steig som lysegrå puff, opp med røyken frå det døyande bålet på sjamansamlinga.
Ikkje kjekt å tenke på at L.A skal rivne i tvo,
men ein klemmer i seg låtten.For tabua finst og millo dei som ser.

Men, ingenting av dette; aldring, kriser, 2012, tapt uskuld og mycoplasma kan knive om merksemda med dette rystande faktum:
DET VERT KNAPT MED SMØR TIL JOL!
:$
(Ikkje eingong gammalost er gammalost..
utan dugaleg med godt smør under.)

Farsken, som de sei, seifeskeran...

Du e inne på nokka, der ute på cybern

Ka i h... ska vi gjer uten SMØR til jul??
Og helst setersmør på vannkringla
(Kan også brukes for å frembringe kledelig midtskill, for de som har anlegg for sånt)

Nei. Dette er alvorlig



(Gammelost er forresten sunt har eg hørt. Det inneholder et naturlig antibiotikum ~eller noe~ men smaker litt sterkt)